яриа 2

-надад усан зүрх хийж өгөөч

-яах нь уу хүхээ?

-надад маш их хэрэгтэй байна

-хэрэг зоригоо хэл

-хэлж чадахгүй нь ээ, та надад зүгээр л усан зүрх хийгээд л өгчих

-дотроос юм хатгаад байна аа, заавал хэл охин минь

-гуйж байна, таныг гуйя, та зөвхөн...

-тэгвэл өөр хэн нэгнээс гуй даа

-........

-?

-тэр .... тэр минь ... чулуун зүрхтэй юмаа.

яриа 1

....дурлал дуусдаггүй юм гэж надад хэлсэн. Эзэн биегүй хоосон болно тэгвэл гэж би зөрсөн. Ховдол руу чинь ороод гуниглаад сууциймаа гэж бас дараа нь шивнэсэн. Би дууссан гэж зөрүүдэлсээр....ТЭР ДУРЛАЛ гэж тодотгон хашгирсан. Тэр ч гэсэн...тэр ч гэсэн ...гэсээр дуу хоолой замхран алга боллоо. Надаас гарсан цуурай байж.

эхлэл.....

Зүрх сэтгэлээ сонсохгүй явсаар үлээцэн лаа шиг болчиж. Дуусахгүй амар л байхдаа. Гэвч тэр царцанги. Хүйтэн. Хөдөлгөөнгүй. Асаж шатаж, нэг цоролзон улайдаж, нэг намдан улбархан туяа гарган орчноо хармаар байна. Энд би хэн нэгнээс хамааралгүй бичнэ. Гуниг дүүрэн, цөхрөл дүүрэн.....гэхдээ шазруухан.